Aklını yitirince,
prusya mavisi sularda
sakındı
giydirmedi düşlerine beyaz gömleği
mürekkep kokulu defterlerde saklanmatansa
çılgın mavinin kollarında
terk etti kendini mutluluk
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Mutluluğun parmakla gösterilebilecek bir resmini çizmeye çalışmışsın köpükler içinde,hoş olmuş.
selamlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta