Pınar Alkan Şiirleri - Şair Pınar Alkan

Hakikat ve İlahi Koruma

Derler ki;
Kalbin gerçekten temizse, Allah sana insanların hakikatini gösterir.

Gösterir.

Bir halvet kapısı arar canım…
Bir de eşi benzeri olmayan tenha bir köşe...
Ne insan gürültüsü,
Ne dünya telaşı.
Sadece ben ve sükûnet.
Sadece göğsümde usul usul

Yine dar ağacında sallanan umutlarımı gördüm.
Oysa yıllarca hamallığını yapmıştım onların.
Her birini ayrı bir yerden alıp sırtıma yüklemiş, yıllar boyunca aynı yükün altında yürümüştüm.
Kimi çocukluğumdan kalmıştı, kimi yarım bırakılmış bir duanın kıyısında unutulmuştu, kimi bir kapının ardında gerçekleşeceğine inandığım güzel bir güne saklanmıştı.
Bazılarını da başkalarının sözlerinden devralmıştım; “düzelir”, “geçer”, “bir gün olur” diye diye büyüttüğüm beklentilerdi bunlar.
Zaman ilerledikçe yük hafiflemedi.

Hasretin Dili Neyden Sorulur

Üfle ey ney, hicranımı!
Sırrım duyulsun cihana!
Hasreti yazmaktan kağıt yırtıldı, kalem çatladı.
Bazı dertler vardır, satıra sığmaz.

Herkes Seninle Yürüyemez 🚶‍➡️🚶🏻‍♀️‍➡️….🖋️

Dost ile dost görüneni bir tutma.
Çünkü biri merhametinden,
diğeri menfaatinden dolayı yanındadır.
Gündüz vakti kalabalıktır etrafın.

Bazı şeyleri insanın elinden alırlar, bazı şeyleri de insan kendi elleriyle kaybeder.
Kimi ateşiyle yakar, kimi sözleriyle incitir.
Kimi gücü elindeyken başkasının sessizliğini zayıflık sanır.
Oysa hayat, kimsenin yaptığı hiçbir şeyi sonsuza kadar yanında taşımasına izin vermez.
Bugün göğe bakanın, yarın toprağa bakacağı bir dünya burası.
Bugün kendini büyük gören, yarın küçücük bir toprağın altında aynı sessizliğe teslim olur.

Söylemek kolaydır. Çünkü söz, insanın dudağından çıkar. Yaşamak ise omuzlarından geçer.
Dışarıdan bakınca her şeyin bir cevabı varmış gibi görünür.
İnsan, başkasının hayatını birkaç cümleyle çözebileceğini sanır.
Oysa her ömrün içinde, yalnız sahibinin bildiği dönemeçler vardır.
Kimin neden sustuğunu, neden geriye çekildiğini, neden eskisi gibi gülemediğini kim bilebilir?
Hayat; kitaplardan öğrenilen bir bilgi değil, insanın kendi içine yazılan uzun bir yolculuktur.

İnsan Biraz Eksiliyor

İnsan biraz eksiliyor her vedada.
Boğazında düğümlenen bir lokma kalıyor;
ne yutabiliyorsun,
ne de bırakabiliyorsun.

İnsanın Hali ……..🖋️

İnsan doğar, iki yolun arasına düşer.
Biri anlatmak, biri susmak.
Anlatsa ömrü yetmez yüküne,
Sussa göğsü dar gelir sırrına.

İnsan Öyle Bir Yaşlanır Ki


İnsan öyle bir yaşlanır ki,
Sabahları yüzüne bakmak bile ağır gelir.
Ellerine bakar,