Pınar Alkan Şiirleri - Şair Pınar Alkan

Yılları topladım, hevesleri topladım, heybeme sığmayan ömrü.
Bir kente sığdırdım kendimi, o kent bana dar geldi.
Bir ömre sığdırmaya çalıştım insanı, insan bana fazla geldi.
Sararmış biletler duruyor.
Hepsi bir istikamete işaret ederdi.

Tozda Kalan Nur

Karanlığın tam ortasında bir nur belirdi,
Toz zerreleri bile secdeye durdu sanki.
Ahşabın üstünde, sessizliğin koynunda,
Bir kitap yatıyordu; kapağı aşk, içi hakikat.

Tuz Gibi Ol

Sahip olduklarını sergileme.
Sözün çoksa bile kıs.
Gücün yeterse bile zorlama.
Çünkü hakiki kıymet, gürültüyle gelmez.

Ümit Dünyası 🌅

Karanlık bir sabaha uyanıyorum 🌑
Düşlerim eksik, hayallerim yorgun…
Hayatın yükü omuzlarımda ağır bir taş 🪨
Her adım bir sınav, her nefes bir mücadele gibi 💭💔

Yakınımdasın Ama Yasaksın

Yakınımdasın,
Ama ellerim sana değemez,
Gözlerin gözlerimde,
Ama kalbim sessizce ağlar.

Yamalı Kalbim ve Avucumdaki Işık" 🦋🕯️

Bak fotoğrafki kadına.
Üstü başı yırtık, her yeri yama.
Dizleri kanamış, sırtında eski valizler, yanında solmuş bir çiçek.
Kırılmış bir camın önünde, sönmek üzere olan bir mumun yanında oturuyor.

Yaş mı önemli, yaşantı mı?

Bana sorsanız da cevabım aynı olur: Yaşantı. 🕯️
Çünkü yaş dediğin şey takvimde ilerleyen bir sayıdan ibaret.
30 yaşında olup 15 yaşındaki gibi saf kalanlar gördüm.
50 yaşında olup 70 yaşındaki gibi yorulmuş ruhlar gördüm.

YAZ DOSTUM…
Bir dünya ki haklı haksız karışmış…
Artık kimin ne yaşadığını bilmeden, kimin hangi yükü taşıdığını görmeden hüküm vermek ne kadar kolay.
Birinin anlattığına inanıp diğerinin suskunluğunu suç sayıyoruz.
Sözü güzel olanı doğru, kendini iyi savunanı haklı sanıyoruz.
Oysa hayat, anlatıldığı kadar basit değil.

Yine mürekkebi bitip tükenmeyen.
Yürek kalemimden döküyorum
İçimin feryadını.
Bana bıraktığın özlemini haykırıyorum.
~~~~~~~~~~~
Yüreğimde kanayan yaram.

✍️
Bu satırlar, yorgun bir gönlün kendi kendine fısıldadığı bir gecenin günlüğüdür 💫
Bazen insanın içi o kadar dolar ki konuşacak kimse bulamaz 😔
O zaman kalem dost olur 🖊️ kâğıt sırdaş 📄 çay yaren ☕ sandalye omuz 🪑
Ve bütün eşyalar birleşip insanın sessizliğine ses olur ✨
Bu yazı; yükünü kendi taşıyamayan bir yüreğin, gecenin ortasında nefes almak için bulduğu küçük bir kapıdır 💛