Pınar Alkan Şiirleri - Şair Pınar Alkan

İnsan bazen anlamak için çok çabalar, neden şimdi oldu diye sorar, neden ben diye içinden geçirir, neden böyle olması gerekiyordu diye geceleri uykusunu kaçırır.
Koşar durur, çırpınır, kapılara var gücüyle vurur, açılmayınca kırılır, açıldığında bile acaba buna gücüm yetecek mi diye korkar.

Oysa bilmez ki Rabbim bazen yönümüzü değiştirerek bizi korur, bazen bizi bekleterek olgunlaştırır, bazen bizden uzaklaştırarak bambaşka bir şeye yaklaştırır, bazen bizden eksilterek bizi tamamlar.
Biz önümüzdeki tek bir anı görebiliriz, O ise bizim bütün ömrümüzü aynı anda görür, biz sebebini arar dururuz, O hikmeti tek tek yazar.

Rûh-i Sâfî

Gözlerimi kaparım, rûhum deryâya dalar,
Her nefesim duâ, her fırtına tefekkür-i derûnî.
Kalbimde nûr yanar, sükûn içinde Rahmet-i İlâhî,
Gam ve keder bulut misâli gelip geçer.

Ruhum sanki bir ömür koşmuş da son durağa varamadan dizlerinin üzerine çökmüş gibi…
Biraz sessizlik, biraz sükûnet yeter.
Dünyanın yükü omuzlarımda değil belki ama yorgunluğu tam da kalbimin ortasında.

Bazen insanın ihtiyacı olan şey, hayatını değiştirecek büyük cümleler değildir.
Ne bir teselli bekler, ne de kendisine “geçer” denilmesini…

Sen Nasıl Bir Dünyasın Beni Dertten Derde Saldın


Sen nasıl bir dünyasın beni dertten derde saldın,
Rüzgârın keskin, gecelerin uzun;
Taşlı yolların yükü omuzlarımda,

Sessiz Dergâhın Diyaloğu 🔥

🌙:
İsmini anmak yasak derler bana,
Oysa ben her nefeste hu derim sana.
Bir nazarın değse kül olurum ben,

Sessiz Veda 🔥🌙Dialog

Kadın:
Git…
İstersen uç, isterse kaybol.
Umurumda değil.

Seviyoruz Ama İmkânsız

Seviyoruz ama imkânsız,
Gözlerin içimde, ama ellerim boşlukta.
Kalbimiz birbirine ait,
Ama dünya aramıza duvar örmüş gibi.

Sözün Vebali Ağırdır

Elinle kırdığın alçıya, dilinle kırdığın tartıya alınır...

Ne kadar da doğru söyledin.
Elimle bir camı kırsam, yerden toplarım, süpürüm, biter.

O kadın sükutun en asil halini taşırdı.
İçi yangın yerine dönse bile yüzünden vakar eksik olmazdı.
Çünkü acılarını vitrine sermeyi kendine yediremezdi.
Çünkü derdini anlatmakla dinmeyeceğine dair inancı vardı.

Gözünden defalarca düştü.

Yorulmuş ruhumla yoğrulmuş
Söylenmemiş sözlerim var benim,
Tümcesinde yitirilmiş imla hatalı sevdalarım,
Ve hep kendime söylediğim gerçek olamayacak kadar beyazımsı yalanlarım var benim..

İçimi kemiren suskunluğuma denk kalbimde biriken ızdıraplarım,