Pencerendeki Işık Şiiri - Seyrani Göl

Akşam pencerende bir ışık yanar.
Geceme düşer gölgesi.
Adını koyamadığım bir sızı gibi
Ay büyür, içime dert olur gecesi.

Bir rüzgâr geçer saçlarının ardından,
Uzak bir kıyıya vurur sesi.
Sen kendi göğünde yıldızları sayarken,
Ben karanlıkta düşlerim seni.

Gece, adını bilmediğim bir çiçek gibi
Sessizce açılır içimin kıyısında.
Sen farkına varmadan geçersin dünyamdan,
Bir ömür kalırsın akşamın ışığında.

Sokağın ucunda bir gölge uzar,
Adımların değmeden kaldırım taşına.
Sen bilmeden bir akşam bırakmışsındır
Ömrümün en sessiz tarafına.

Sen kendi sabahına yürürken sessizce,
Ben geceden bir iz saklarım içimde.
Bir ömür geçer, kimse bilmez belki;
Bir akşam ışığı kalır gözlerimde.
S.GÖL