Dizlerimi karnıma çekerek
sığınırdım içerisine
sanki evimdi pencere
Anamın öğün arası verdiği yemek
ekmek arası yağlı çökelek
Yanıbaşımda mavi gülerdi gökyüzü
gün mutluluğumu öperek büyürdü
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bir evim var şimdi küçük ve alâ /
günlük güneşlik bahçesi /
çocuklar penceresine sığmıyor /
kuşlar bile sığmıyor /
Gökyüzü oynaşıyor bahçede /
bir şeyler eksik kalıyor yine de /
çoğalıyor hayatımda eksi /
Dizlerimi karnıma çekerek /
sığındığım evim halâ /
çocukluğumun penceresi/......................................
İçine sığındığımız çocukluğumuzun penceresini usta işi bir şiirle anımsatan şaire teşekkür ederim.
selam ve saygılar.
Nuriye Salur
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta