9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir vakitler, paslı bir çan asılıydı,
Suskun bir mabedin, iskeletinde,
Gök kubbe, bir yara gibi mordu,
Ve ışıktan, eser yoktu.
*
Bir çocuğun, avucundan döküldü dualar,
Ah, o yakarış beni mahvediyordu,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta