Bir lambanın titrek ışığında doğardı şiirlerim
Radyo tiyatrosuydu her perşembe heyecanla beklediğim
Otomatik değildi o zaman makinalar
Bir parmak ucu yorgunluğu değildi
Yıkanan çamaşırlar.
Asyayı avrupaya bağlıyan vapurlardı
yoktu boğazımızın bu inci gerdanlığı
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




ÇOK HOŞ BİR TEMA...ÇOK HOŞ BİR İÇERİK....
YÜREĞİNİZE SAĞLIK.
Ne kadar özlesekte geride kalanları
Şimdi parmak ucunda
Dünyanın saltanatı..
kutlarım güzel dizeler...
Nasıl beklerdik değil mi arkası yarınları? Daha bir tad güzellik vardı o zamanlar... Duygular daha bir saftı... Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
bu çok güzel ve sade , nostaljik istanbul kokulu şiirinizi ve sizi kutlarım Sayın Buket Sema Caner
nostalji esintisi getirdi şiiriniz..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta