Paramparça Aynalar Şiiri - Meçhulle Şiirler

Kalbimin odalarında, Paramparça aynalar arasında kendimi arıyorum.. Yüzümü görmeye dayanamıyorum Kendime bakmaya mecalim yok artık.. O kadar çok ödün verdim ki ben’den Ben, beni bilmez oldum.. Kalbimin odalarında paramparça edilmiş aynalar.. Yara bere içinde dört bir yanım Hiç bu kadar nefretle dolmamıştı kalbim Kin kusmamıştım kendime bu denli Zararım sana değil ey sevgili Ben, beni bilmez oldum senden gideli.. Kalbimin odalarında paramparça aynalar Attığım her adımda kanayan ayaklarım Batan her cam parçasının ayrı acısı Yüreğimde ki bu ağır sızı.. Yüzümde tüm acılarımı gizleyen tebessüm de olmasa Yaşayan bir ölü misaliyim sevgili, Ben, beni terk ettim senden gideli.. Kalemim mısralara dökmeye yetmiyor kelimeleri Ne dilim el veriyor yüreğimi dökmeye Ne elim gidiyor kağıda, kaleme.. İçimde büyüyen bu acının, Bu sancının, bu yaraların ağırlığını her zerrem de hissediyor olmam normal mi ?? Bir yanım kârları eriten ve çiçekler açan baharı yaşarken Bir yanım durmadan kan kaybeden yaralı bir aşık.. Ne kadar savaşırsam savaşayım Bir karara varmıyor yarınlarım Ne kadar yorulursa yüreğim Bir o kadar kan kaybediyorum.. Bütün kararların üstünde bir karar var, Göklerden gelen bir emir var.. Boyun eğilesi bir emir… Kalbimin odalarında paramparça aynalar Dağılanlar cam değil Can parçaları Hiç bir yol kalmadı mı sana çıkan Kurtarmaya çalıştığım sen değil misin sevgili Ben, beni terk ettim senden gideli Dön gel de öldür içimdeki katilini..