1998,İstanbul Bahçelievler
Boş bu evimin odalarını loş sokak lambaları aydınlattı
Koş yine aynı kaldırımın başındayım ben
bak hepsi sana ayrılmış halde kalbimin odaları,
sen bir kurtarıcıydın bir peygamber oldun
Musam,ümmetin bir kişiydi;
Gözümden akan denizi yanaklarımdan ayırdın
Bende rüzgar olup ayırdım saçlarından bir tutam
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Yüreğinizin nefesi sağlık kelâmınızla şiir çağlasın
Yorumunuz güzel olmuş, beğenerek selâmladık.
Her şey gönlünüzce olsun Sn Samet Sergen Durgut bey
En derin saygılarımla...başarılar dilerim,
Esen kalınız her daim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta