Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sakar olur gülmese
seni hiç bilmez miyim
şakrak olur gelmese
seni hiç bilmez miyim

kime sorarsa sorsun

elin yunduğun
yudumladığın suyla
gördüğün düşle
seni anmalı bugün

yokluğun kesin

ya saklan
ya saklanma
yasaklan yasaklanma
senin bileceğin şey

e teklen

yalnızlık öte
öpüşünle ölürüm
ayla denize
bakar seyre dalarım

gözümde kaynar

çırpışır martılar suyunda
dalgalar dalgaları kovalar
bulutlar kat kat gümüldür
kırkikindiler berekete iner
senin geldiğini nereden anlar

sözcüklerde ezgiler
kulağım açık
ağzım kapalı
seni dinliyorum

yüzünde güller açsın

tan seherinde
ezanlar okunurken
seni düşündüm
ömrümü törpüledin

kuşluk bitimi

suyuna doldur hani
kendi ateşten yanar
güneşte soldur yeni
dedi efkarda donar

uçurtma uçur çocuk

eskir sırtında
hamalında yüküne
pılı pırtında
yamalında yokuna

ince belinde

dolunay dolar
seni başka göstermiş
parlamış sular
yeni aşka istermiş

her süremde sen