(Kazak Abdal’a Nazire)
Kızacaklar kızsın bana,
Bu sözlerim tüm cihana.
Kim kıyarsa bir fidana,
Anasını, avradını…
“İnsan eşit olsun” diye,
Biz adalet istiyoruz!
“Hak arayan bulsun” diye,
Biz adalet istiyoruz!
Bol keseden çekip nutuk,
Görmeyenler bilmez benim gücümü
Çok âşığı candan eden ben idim.
Duygusuzdan bile aldım öcümü
Güzelleri fettan eden ben idim.
Yaşamayan nerden bilsin bu hâli
Yaşamadan heba oldu genç ömrüm,
Hüznüm damar damar kasıyor beni.
Yargısız infaza uğradı gönlüm,
Yâr zülfün telinde asıyor beni.
Yüce dağlar gibi başımda duman,
Sen gideli ben kendime
Gelemedim ahu gözlüm.
Seni kime sorsam, kime?
Bilemedim ahu gözlüm.
Seni sevdim, düştüm aşka
Kimi gelir, kimi gider
Koca Dünya boş değil mi?
O yâr bana sitem eder,
Aklım da bir hoş değil mi?
Bülbül gülü tutar durur,
A Adım adım ilerliyor kötülük
B Böyle yanlış gidişatı terk edin!
C Cümlemize zarar verir katılık
Ç Çok geç olur, bir an önce fark edin!
D Derin suya yüzemeyen girmesin
“Gayri zamlar otomatik” diyorsun
Zam üstüne zam yapmazsan küserim.
“Bu başka bir matematik” diyorsun
Yüzde/yüz’lük tam yapmazsan küserim.
Atlar gibi uyuyoruz ayakta
İnsanın kendince kutsal değeri,
Kendisine benzediği içindir.
Ondan farklı düşününce diğeri,
Ona düşman olmak acep niçindir?
Aşkımı tazele, dedim güzele
Tutuştuk el ele, koptu zelzele
Gördü bir hergele, başka mesele
Yanıma gel hele gadan alayım.
Bu gönlüm heveste, zülüfler deste
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!