Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sen tamam ozansın, ben binde/birim
Binde/bir ben miyim, sen misin dostum?
Yükseklerden uçmam, bilirim yerim
Binde/bir ben miyim, sen misin dostum?

Aşk olsun sözüne cevap verene;

Nazlı yâr elimden tutsa,
Otursak bir taş üstüne.
Sevincimden akıp gitse;
Gözden yaşım yaş üstüne.

Bana niye küskün ise

Benimle uğraşıp durma ey yobaz,
Dünyayı kan gölü edenlere bak!
Buna sebep nedir, kafa yor biraz
Bunun altındaki nedenlere bak!

Cennet, cehennemle düşmüşsün derde

(Teşbih – Teşhis – İntak – Tezat – Mübalağa ve Tecrit Söz sanatları)

Hele bakın şu dünyanın işine,
Leylek düz tepsiden suyun içiyor.
Öküz olmak için düşmüş peşine,
Buzağı kağnıda köpe sıçıyor.

H em canım hem cananımsın
E n kıymetli yâranımsın
M ektebimsin, irfanımsın
C an içinde nihanımsın
A n gelende isyanımsın
N azlım, kaşı kemanımsın

Bir bağlamam, bir ben kaldım
Kendim için çalıyorum.
Boşbakan’ı örnek aldım:
“Kendim için çalıyorum.”

Huy etmişim ağlamayı,

M A K A M
A Y I Y A
K I L I K
A Y I Y A
M A K A M

Tepeden tırnağa bak, bir daha göremezsin
Bir sonraki gelişim tabutta olur belki.
Saracaksan şimdi sar, o zaman saramazsın
Bedenim bir kaç metre kaputta olur belki.

Benliğini sardıysa sendeki asi gurur,

Geninde çakallık varmış, aklın kalmış kemikte;
Ağzına çok kemik alma, kalır sonra imikte!
İnsan doğan çoktur amma; kolay mı adam olmak?
Çakallığın suratında, sırıtıyor mimikte…

(8+7)

Aslı gibi kaçtın bak diyar diyar,
Kerem eyleyip de bekleyiversen.
Benim sevgim sana yetişmedi yar,
Ucuna sevgini ekleyiversen…

29.05.2017