Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

(Tekrir Sanatı, tek uyaklı murabba koşma)

Temizsin yâr yeni yanmış kül kadar,
Temizsin yâr yeni yunmuş tül kadar,
Temizsin yâr yeni açmış gül kadar,
Sana nasıl dokunayım sevdiğim?

Çıktım Kayalar’a, baktım aşağı
Alideresi’nde buğday başağı
Yiğit olur Karaoluk uşağı
İşte bunlar Karaoluk Köyümde.

Büyükkis, Küçükkis toprağı yanık

Hak etmeyenlere verme değeri,
Biraz övdüğünde egosu şişer.
Kiminin on para etmez ciğeri,
Gideceğin yola mayınlar döşer.

Cahille dost olup dert alma başa,

Görüyorum ki haddini
Aşıyorsun yine koltuk.
Fakirlerin çok derdini
Deşiyorsun yine koltuk.

Başköşeye konuyorsun,

Düvene koşmuşlar “öküzdür” diye
Daneyi çok kapmış sapa sıçan var.
Olduğundan fazla görünmek niye?
Öküz olamadan köpe sıçan var.

Pantolon bir baştan bir başa yama

Küçük yaşta yedim vurgun,
Dolaşırım durgun durgun,
Beden yorgun, ruhum yorgun;
Bir gün içten gülemedim.

Belli değil yazım, kışım

Üretken yüreğin zeval görmesin,
Sağlıkla kalasın İsmail Hocam.
Yaradan sıkıntı, cefa vermesin;
Mutluluk bulasın İsmail Hocam.

Sivas ilimizden, ilçe Gürün’den

Birkaç hain pazarlıyor ülkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.
Çiğnediler değişmeyen ilkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.

Üretimi dış güçlere emanet,

Cevap mı istersin İkrarî Usta?
Yorulmaz bu gönül yerilir gider.
O gönül yüzünden Bindebir hasta,
Durulmaz su, harca karılır gider.

Dünyada görmedim gönül benzeri,

Arif olan insan ulu çınardır;
Meyvesi olmasa, gölgesi yeter.
Sözleri kaynaktan berrak pınardır;
Huzurlu çevresi, bölgesi yeter.

İnsanlıktan uzak cahil cühela;