Bir akşam saat ondokuz suları
Dakikalar, yirmiye doğru ilerlerken
Derinden gelen hıçkırık sesleri
Sanki! sanki herkese çağrı yapıyor
Biçok şeyleri anlatmaya davet edip
Ayrılığın acısını, yürekte bıraktıklarını
Akşamın, karanlık yaprağına yazıyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta