Hayat denen bu otobüsün
arka beşlisinde geldik bu güne.
Kaptan nereye dediyse
o yöne gittik delice.
Durmadan muavin değişti, hizmet eden
Bir o yana, bir bu yana
nereye bile demeden
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




galiba bu şiirden ders almamız gerekiyor. Ne idik ne olacağpız, işte önemli olan da bu. doğum ile ölüm arasını oturup düşünmemiz gerekir. kalemine sağlık kardeşim çok güzel olmuş
Hayat gerçekten bir otobüs. Genelleme çok iyi. Hele son bölümdeki
'Aynı otobüste ağlayıp gülen bizler
yarın değiştireceğiz vasıtaları.
Artık otobüs falan da olmayacak
Bir kaç tahtadan ibaret bir vasıta
tekerleklere ise, dost düşman dolacak.
Gideceksin,
nereye gittiğini bile bilmeden.
Ben neydim,
ne oldum diyemeden...'
dizeleri insanı çok düşündürüyor. Şiir çok güzel olmuş başarılar:
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta