Öteki Şehir Şiiri - Kasım Kobakçı

Parlak ışıklar yanıyor uzakta,
Solgun yürekler kalmış bir tuzakta,
Bir dert gibi çöker kıpkızıl gece,
Kanar durur içimde bin bilmece.
*
Ne ifade eder gökyüzü bana,
Yabancı gelir artık her şey cana,
Siyah bir nehir akar ufuklardan,
Kaçar insanlar bütün umutlardan.
*
Uzakta uyuyan dağlar serindir,
İçimi oyan acı çok derindir,
Büyük matem uçsuz bucaksız çölde,
Yitmiş hayaller solup soğuk gölde.
*
Kaderin gölgeleri gezer dilde,
Hüzün fırtınası kopar her ilde,
Ruhum derinden vurgun yemiş gibi,
Karanlık sarmış uçurumlu dibi.
*
Yılgındır sesler öteki şehirde,
Zehir dolaşır susan her nehirde,
Siyah bir yasa bürünmüş yamaçlar,
Kökünden kurumuş yaşlı ağaçlar.