Osman Söylemez Şiirleri - Şair Osman Söy ...

Deprem sonrası yangın gibi
Bu şehir kimsesizler diyarı
İnfazı yok artık bütün hükümlerin
Gün olur da gelsen neye yarar

Ölüler kabirde her zaman iyidir

Mutluluktan uzak bir şehir
Izdıraba sürgün edilmişim
Sevenimden sevdiğimden uzak
Dört duvara terkedilmişim

Beton duvarlara yaslanıp

Rahatsız olmam, zulüm bile senden gelsin
Un eyle! toprak eyle! yine de sen eyle beni!

Hakir gönlümün siyah denizinde bir inci gibisin
Şavkla gel! ruşen eyle! fer eyle! ben bilmesem de

Senden sonrası bir enkaz
Deprem sonrası bir şehir
Soğuk bir hazan karanlığında
Umutların bir bir döküldüğü
Kelimelerin hüzünle yoğrulduğu bir şiir
Senden sonrası bir enkaz

Rıhtımsız, limansız bir denizdeyim
Kimliksiz, vatansız bir göçebe gibi
Nereye gitsem, nereye varsam sendeyim
Mütemadi hırçın dalgalar gibi

Uslanmaz, utanmaz bir dertteyim

Bir şiir yahut bir kitap gibi
Bir ömür seni yaşamak isterim
Her satırını, her kelimesini
Her zerreni hissetmek isterim

Bir diyar, bir eski şehir gibi

Şimdi seni sevmek;
Çaresiz bir hastalık gibi
Yalnız bedenimin,
Kalabalık düşleri gibi
Seni sevmek;
Bir aş, bir ekmek gibi

Sevmek güzel!
Seni sevmek daha da güzel
Seni bir kere daha görmek için,
Geçtiğin yollarda beklemekte
Ya da seni anımsatıyor diye
Papatyaları koklamakta güzel

Yanındayken mevsim nedir bilmem
Hangi toprağı sürsem; bahar fışkırır
Hangi çiceği koparsam; yenisi açılır
Hangi sabaha uyansam; seni çağırır
Yandayken evren seninle yankılanır
Hangi yana dönsem; seninle canlanır

Ay geceden küsünce
Denizler çöle dönünce
Yıldızlar bir bir dökülünce
Seni unuturum belki de

Yer gök kavuşunca