Osman Şener Şiirleri - Şair Osman Şener

SANATKARLIK

Hece hece petek dokur, mânâ mânâ bal yaparım.
Bağ-ı cinanda arıyım, ballar balıdır nektarım.

Gâhi mürg-i ilahiyim, gâhi ummanda mahiyim,

Unutmadık Veysel seni
Rahmetle andık adını
Unutmaz seven seveni
Hasretle andık adını

Hep yaşadın aramızda

Bir fitne patlaması planlı mı planlı
Uzaktan kumandalı, medyatik, eş Zamanlı

Geziydi, dersaneydi oyun üstüne oyun;
Kafa yormuşlar belli; büyük-küçük şeytanlı

Ey sevgili! Can özüm!
Yoluna kurban özüm
Seninle umman özüm
Canım sana can atar
Ah Gülizar! Gülizar!

Seher vakti, vuslat vakti;
Geldim kapını çalmaya.
Belki gelmiştir saati;
Geldim muradım almaya.

Evvahi’yim bir kemter kul

Bize canan gerek dostlar, canansız can gerekmez
Canımız şurda dururken, başka kurban gerekmez

Nikabını bir açsa da, gösterse cemalini
Yakışır mı yâda bakmak, hiçbir zaman gerekmez

Erdi erildi
Derdi derildi
Zar zor görüldü
Saklandı, saklandı, saklan!

Kanla beslendi

Gül yüzünü düşte gördüm göreli
Yakar aşkı beni yakması hoştur
Eşiğine yüzüm sürdüm süreli
Boynuma tasmalar takması hoştur

Tasma dediğim ne? Hâle hâle nur;

Sabah mahmurluğunda gelip,
konuyor yanaklarıma;
bir denizkızının busesi...
Saçlarından şebnemler yağıyor üstüme;
mesh ediyor yüzümü,
îsî nefesi.

Bir zamanlar yiğittiniz merttiniz
Nizam verirdiniz cihana dağlar
Başınız dik, serapa heybettiniz
Sizde yenildiniz zamana dağlar

Hasret kaldık şimdi yiğide, merde;