Osman Şener Şiirleri - Şair Osman Şener

Bir gün ecelin dârına
Teni koyup uçacağız
Bu yanda yumup gözleri
Öbür yanda açacağız

Ölmeden ölürsek eğer

Ben cihanda esrarengiz bir dağım
Güzelliğe sığınaktır kucağım
Cennetler misali geniş otağım
Mekândan münezzeh bende gizlenir

Muzdarip olunca bir güzel Yer’de

Gurbetteyim hasret nedir bilirim
Yar dedikçe yanar kul ela gözlüm.
Ateşe düşmüşüm belli ahirim
Bu yangının sonu kül ela gözlüm

Sevda seve seve yanmanın adı

Deki:
Ey cehlin kulları!
Zehri zevk edinmiş semeler! …
Tanrınız hedonist bir devedir sizin;
Kaderiniz yardan düşmek kör kütük.
Aşkınız yok çünkü;

Sizi gidi haramzâde yılanlar
Her kılığa girersiniz değil mi?
Şeytani hileler, sinsi planlar
Yapar, sefa sürersiniz değil mi?

Bilmez ama paryanızdır ahali

Gölge etme; sen-ben yok ol!
Yok ol nakış, desen yok ol!
Külli şey… Yol kesen yok ol!
Cemalullah’ı göreyim.

Hayat, ölüm, kabir yok ol!

Çare bulmuş Lokman Hekim ölüme;
Söyleyecek olmuş, söze sığmamış
Lisanı hal ile etmiş ifade;
Gönülle bakmayan göze sığmamış

Halden bilip, hal ehlinden olanlar

Muhannetin suyu bile
Akar muhannet muhannet
Çöpünü koklatmaz ele
Yakar muhannet muhannet

Hiç vermeyen hep alandır

Dersaadette ayaküstü ufaktan
Görüşürdük Tosun, huzursuzcaydı
Kurtulmaya çalışırdı kızaktan
Dostça davranışı kusursuzcaydı

Cüssesiyle mütenakız masası

Kendi uçmağa gitti, hepten oldu âzâde
Yetim bıraktı bizi, yetim kaldı ifâde
Aşkını Türkçe diyen bir bülbül havalandı;
Dün ukbada Gül'üne, kavuştu Vahapzade

16/02/2009/Evvahi