Sarı saçlar ile gül çilli yüzüne
Yandı gönül o sürmeli gözüne
Sende tanıdın mı güldün yüzüme
Gözlerimi sonunda ağlatma yazık
Gülüşün yalansa bel bağlamayım
Bir gülüş bakışın yar yeter gönlüme
Sevgilim ben başka bir şey istemem
Gün kattın yar benim bitmiş ömrüme
Ölsemde severim aşkına pes demem
Bir melek sevdim uzaktan gönülde
Yirmi beşte buldum ben dengimi
Kendi güzel hem de gönlü engini
Yuva kurmak ister aramaz zengini
Ahırınde bende mutlu olmuştum
Üçte çocuk yaptı bize ana oldu
Umut gene bir umut doğdu içime
Talihim yoksa umutların suçu ne
Aklım ermedi bu dünyada geçime
Umutlarla yaşar da geçer gideriz
Görmeden sevdiysem bumu günahım
Egerki kızarsan bana tutar güzel ahım
Tanımak isedisem bağışla ha merahım
Deme bana sen deryam ulan sen kimsin
Ben garip aşıgım hem de halkın ozanı
Bir güzel gördümü de umutlanırım
Umutsuzda yaşanmaz ölecegim ben
Her sevişin sonunda yalnız kalırım
Ne zaman bir sevni bulacagım ben
Aşksız yaşamkaktan ölmek iyidir
Umudum kalmadı bu sonsuz aşk ta
Gözüm yok eldeki sarayda köşk te
Kimsesiz garibim bakın görün işte
Bayram günlerin de bile ben ağlarım
Dertlerim akraba dost olurlar bana
Dizlerimin dermanı sabırım da kalmadı
Çok aradım bulmadım yari gözüm görmedi
Ne gezersin diye bana bir kul bile sormadı
Sevecegimi bulamadım ondan umudum kırık
Uzun yıllar gurbeti karış karış dolaşdım
Beni bir dostum sormuş küsüz demişsin
Sen bu sözü sevgilim nasılda söylemşsin
Onu sevmem demişsin sen kafayı yemişsin
Beni unutman için benim de unutmam gerek
Kıskandırdın ne oldu boyun ğögemi erdi
Bir değer verirsen yar beni ararsın
Kahvelerden hancılardan sorarsın
İnsanlar içinde yarim hiç bulamazsın
Yusuf gibi kuyulara atmadınmı sen
Mecnun gibi çöle sahraya atmadınmı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!