Taşı toprağı altın dediler geldik
Eşindik didindik zor ekmek bulduk
İstanbul biz senden çok şeyler umduk
Allah’ın toprağı bile kalmamış sende
İnsanlar bulut olup örtmüşler seni
Fakirleştim tum dostlarım el oldu
Sılamdan kovuldum gurbet yol oldu
Mutluluğum gitti dertlerim var oldu
Çilenin dertlerin şimdi hamalı oldum
Bir yar sevmiştim fakir diye aldılar
Şiiri seven biri kardan kalp li olamaz
Sizin gibi şair se o kalp onda duramaz
Hiçbir canlıya kalbin soğuk kalamaz
İnanmam adına olamazsın kardan kalp
Ruhun şairdir senin her yere sıcak verir
Ben öcü degilim yar insanı yemem
Görenler kaçıyor sana sev diyemem
Beni sevmezsen sen bende sevemem
Tek taraflı uzaklardan sevmek olurmu
Sevilmek istersen gel otur yanıma
Mutlu olup gülmeye sıram gelmiyor
Benim yarim neden yuvam olmuyor
Neler çekdigimi de kimseler bilmiyor
Sabırlımıyım diye herhal denenirim ben
Allahım sabır denemesi elli yılmı olur
Gönlümün yarasını saran olmadı
Sevgili de dosttada vefa kalmadı
Kara günde kapımı çalan olmadı
Yoksula bir selam veren olmuyor
Vefasızmış dostlarım kaçıp gittiler
Kadir mevlam beni tek mi yarattın
Eş vermedin diyar diyar arattın,
Ağlata ağlata da gözleri morarttın
Gideceğim bu dünyadan gülmeden
On yaşımda oldum öksüz bir garip
Görmeden sevdiysem bumu günahım
Egerki kızarsan bana tutar güzel ahım
Tanımak isedisem bağışla ha merahım
Deme bana sen deryam ulan sen kimsin
Ben garip aşıgım hem de halkın ozanı
Bir güzel gördümü de umutlanırım
Umutsuzda yaşanmaz ölecegim ben
Her sevişin sonunda yalnız kalırım
Ne zaman bir sevni bulacagım ben
Aşksız yaşamkaktan ölmek iyidir
Umudum kalmadı bu sonsuz aşk ta
Gözüm yok eldeki sarayda köşk te
Kimsesiz garibim bakın görün işte
Bayram günlerin de bile ben ağlarım
Dertlerim akraba dost olurlar bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!