Umudum kalmadı bu sonsuz aşk ta
Gözüm yok eldeki sarayda köşk te
Kimsesiz garibim bakın görün işte
Bayram günlerin de bile ben ağlarım
Dertlerim akraba dost olurlar bana
Dizlerimin dermanı sabırım da kalmadı
Çok aradım bulmadım yari gözüm görmedi
Ne gezersin diye bana bir kul bile sormadı
Sevecegimi bulamadım ondan umudum kırık
Uzun yıllar gurbeti karış karış dolaşdım
Beni bir dostum sormuş küsüz demişsin
Sen bu sözü sevgilim nasılda söylemşsin
Onu sevmem demişsin sen kafayı yemişsin
Beni unutman için benim de unutmam gerek
Kıskandırdın ne oldu boyun ğögemi erdi
Bir değer verirsen yar beni ararsın
Kahvelerden hancılardan sorarsın
İnsanlar içinde yarim hiç bulamazsın
Yusuf gibi kuyulara atmadınmı sen
Mecnun gibi çöle sahraya atmadınmı
Sevdiklerim terk ettiler gittiler
Bırakıp da beni deli ettiler şimdi
Affetmem gönlümü çok incittiler
Garip kaldım yine yalnızım şimdi
Mektuba yazdıgım sözü gizleme
Beni küçük yaşta bırakıp da gittin
Neler çektin neler sen bilsen baba
Gittin de kimlere kızın emanet ettin
Mutlu olamadım çok harcadım çaba
Çocuklugum senle beraber gitti
Büyümü yapmışlarda sevmiyor kimse
Derdimi anlatırım ben dosta herkese
Ne olur bir gönülede aşık garip girse
Dünyada beni seven yoktur arkadaş
Güzelden vaz geçtik çirkin de sevmez
Gönlüm yine aşk eşiginde duruyor
Gireyimmi diye kalbime soruyor
Zaten aşktan beni hep içim yanıyor
Aşk eşiginden içeri girmesin gönlüm
Aşk bana gelmesin ne ben ona gideyim
Bozuldu bağlarım dikenler bitmiş
Kargalar dolmuşta bülbüller gitmiş
Kötü kaderin garip sana neler etmiş
Söyle kaderim sana ne etim ki ben
Ne iş tutsam geldin bozdun işimi
Pay etmiştiniz hani yurdumuzu
Çoğaltmıştınız hani derdimizi
Teslim almıştınız çok ferdimizi
Sonra elinizde neyimiz kaldı
Biz bir avuç siz ise çoktunuz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!