Osman Balkıs Şiirleri - Şair Osman Balkıs

Anı biriktirmek hayatı ciddiye almak demektir
Ciddiyet yüksek gerilim hattıdır
Uçan kuşunu öldürür ruhunun

Yaşamak istiyorsan geçtiğin yolları unutacaksın

Heybeme hayat adına kurutulmuş güller koydum
Kırık cam parçaları acıların hafızasını taze tutmak için
Dipsiz bir okyanus yutkunuşlara dair
Bir kaç şiir
Umudun bacısını ayartmak

Ne güzel kelime
Önsüz, ortasız, ardısız
Sadece anne.
Sıcacık.

08.05.20022/İstanbul

Ey ruhumun bozkırında açan ilk kardelenim
Hangi dağların ardında oyalanıyor bahar
Çatısında kulbe-i ahzanımın bir telaş bir rüzgar var
Gelenim mi var gidenim mi var bilmeyenim
Kuduruk bulutlarla dolu dizgin bir nevruz bekleyenim

Sonsuzluğa giden halkalar
Bir sonsuzda son buluyor
Asırlık çınara vurulan baltalar
Filiz filiz çınar oluyor

Aşk vakitsiz gelir
Teammüden işlenen bir cinayet değildir
Herkes her an uykuda
Ay düşer
Bir kırık ayna saplanır sol böğrüne
Bir ışıltılı bıçak

Ruhumun kanatları kim bilir
Hangi coşkun atın yelelerine asılı
Gül kurusu akşamlarda rüyasına daldığım
Bir imparatorluk genişliğinde gençliğimin kızıl elması

Bu ülke benim hem vatanım hem sevdam
Doğum yerim doyum yerim özgürlüğüm
Bir güneş gibi sabah seherinde doğan
Kendi tayyip adı Tayyip Erdoğan

Bu beka savaşında can almazsan bil ki kalırsın bican
Diren diril kır zincirlerini ki yaşasın can Azerbaycan

27/09/2020 İstanbul

Çiçekleri öpmek merhameti çoğaltır
Kuşlarla konuşmağı gerektirir şairlik
Ağaçlara selam olsun
Selam sana karınca
Rızkın bol olsun