Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Nice faylar geçer bil Marmara’dan
Geçmeden tedbir al zaman aradan
Kentsel dönüşümü ihmal edersen
Hesap sorar mahşer günü Yaradan

Yedi şiddetini geçermiş vurgun

Herkes küpe takar saçın uzatır
Yüzün kaşın ağda ile kazıtır
Gösterişte yarış yapar azıtır
Oğlan belli değil kız belli değil

Haz peşinde sonu gelmez heveste

Beni çok sevdiğini
Gözlerin ayan eder
Beni affettiğini
Bülbüller beyan eder

Sevmezsen beni eğer

Hava soğuktu
Sokakta kimse yoktu
Vakit şafakta

Kalbimde sönmüş kandil
Kandilde ayrılıklar

Benim küçücük bir mezherem var
İçinde renk renk çiçekler açar
Etrafa güzel kokular yayar
Üstünde vız vız uçar arılar

Benim minicik bir kümesim var

Kayıp bir tay gibi acı çekiyorum
Bir başıma kırılan dalların arasında.
Fakat demlikte içilmeyi bekleyen çay gibi
Umut doluyum.
Kayan yıldızlar arasında
Kanat takıp birlikte uçmak,

Yüküm ağır belim bükük
Yürek mahzun boynum düşük
Eski defter yırtık sökük
Ben kapına geldim Mevla’m

Gençlik geçti bir yel gibi

Bitmeden fecir
Açılır zincir
Kılınır sabah
Alınır ecir

Geçince zeval

Atmaca kovalarken beyaz bir güvercini
Balkondan içeriye uçtu o can havliyle
Atmaca umutsuzca yükseldi bulutlara
Güvercin kurtulsa da korkmuş ve titriyordu

Elime aldım onu tüylerini okşadım

Leylekler toplanmış süzülür gökte
Gidiyor leylekler hüzün bırakıp
Bir buruk sızı var her bir yürekte
Gidiyor leylekler hüzün bırakıp

Yuvalar boş kaldı damlar üstünde