Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Kavuşmak için
Titreyerek ellerim
Sana uzanır

Kırık yüreğim
Avuçlarına alsan

Yüreğim geceyi terk ettiğinde
Denizi kucaklayan ay kaybolur
Ve gecenin nabzı söner
Sabah güneşinin gülüşüyle

Mutluluk tüy gibidir

Gece yarısı
Sızlayan azı dişim
Kâbusum oldu

Senden uzakta
Yapayalnız yüreğim

Dünya dönüyor
Sımsıkı sarıl bana
Başım dönüyor

İlaçlar çare değil
Dengemi getirmiyor

Ruh bedenden çıkıp Hakk’a varınca
Günahkâr kimsenin hali nic’olur
Kulum ne getirdin diye sorunca
Vah ki o insana ukba felç olur

Düşün âdemoğlu ecel gelmeden

Yurduma seslice bayrak
Ruhları dolduran erzak
Zulümdür ezandan firak
Bayrak inmez ezan susmaz

Ezanda huzurun hası

Bayramda ilk gün
Davulcular dışında
Gelen olmadı

Her şey sorun
Günün kısa olması

Çepeçevre sarılınca bir pusla
Ciğerime köz düştü hep mahpusla
Dönmez oldu dilim bittim suspusla
Felek beni ezdi, ezdi be canım

Gezip durdum tüm dünyayı taradım

Dünya gürültüsü geride kalsın
Ruhun bu bahçede huzura dalsın
Nefsinin kavgası bir mola alsın
Aşkın deryasına atıl be gönül

Pınarlar zikreder akar derinden

Söyle bu dünyada var mı kalıcı
Her nefse uğruyor o can alıcı
İster tuzcu olsun ister tatlıcı
Herkese düşüyor pay be kardeşim

Dünya hayatını bil ki bir oyun