Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Öpülesidir
Annelerin elleri
Cennet kokusu

19 Temmuz 2019

Aralıkta kar
Avuçlarıma yağar
Hep azar azar

Sıcaklığımdan
Erir kaybolur gider

Bir çığ olup akan yamaçlar gibi
Tüm dünyamı yıksan arar bulurum
Fosiller saklayan kayaçlar gibi
Bedenimi sıksan arar bulurum

Kaç yerde aradım tutmam çetele

Üzülme kalınca töhmet altında
Sabırla şükret ki zahmet altında
Nefsini yenerken başlar ödüller
Şaşırır kalırsın rahmet altında

Kıyameti koparmak için
Ne çok uğraşıyorsunuz
Sizle biz çarpışmadıkça
Kıyamet kopmayacaktır
Siz de biliyorsunuz

Gülü ben sevmeyeceksem güle söylen hederim
Seni ben görmeyeceksem sana hasret giderim

Bana sözler veriyordun sona ermez umudum
Cana derman oluyordun yine affet kusurum

ÂŞIK ECEVİT

Boyabat-Ayancık yol ayrımında,
Kaderin paslı makası açık durur.
Zaman, demir bir çivi gibi çakılır toprağa.
Nefesi kesik,

Falezlere kök salmış bir ağaç: Âşıklar ağacı
Altında sohbet edenler, birbirlerine âşık olurlarmış
İlk günden itibaren!

Gençken güzel oluyor ağaç dibinde oturmak
Baba parası harcayıp koyu sohbetler etmek

Aşağıda yer alan şiirim yayın hayatının 35. yılında olan Kardelen Dergisi'nin Ocak-Mart 2026 tarihli 127. sayısında yayımlanmış ve şiirimin karşı sayfasında da Aynur Dağıstan'ın şiir analizi yer almıştır.

Âşıkların Kavuşması
(Samanyolu – Andromeda)

Ak Cangız At koşuyor

Âşıkların Kavuşması (Samanyolu – Andromeda)

Ak Cangız At koşuyor
Yelesini savurarak bak!

Yirmi beş bin asırlık yolun sonunda