Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Şükrü Atay'a ithafen

Dillerde gıybet
Kaybolmuş iffet
Yükselmiş şehvet
N’olmuş insanlar

Durmaz kazarlar
Kaçak yeni kuyular
Gözü doymazlar

Çekilir sular
Oluşur mağaralar

Dışından baktım
O an vuruldum sandım
Çok yanılmışım

Gözünü gördüm
Hemen içinde öldüm

Öfke Yemi

Çınlayan çelik bir çan gibi düşer bildirim.
Ekranın soğuk camı
Avuç içinde dijital bir hançere dönüşür.

Sevgiyi saygıyı kalbime ektin
Bilgiden içimde bir ağaç diktin
Annem babam gibi gönlümde tektin
Katiyen solmadın sen öğretmenim

En güzel duyguymuş okumak yazmak

Sana öğüt vermek babalık hakkım
Sözüm kırıp uzak etmesin oğul
Atayı hor görmek yıkımdır yıkım
Gücün kardeşine yetmesin oğul

Nazik ol evladım hal hatır gözet

Bilgilerden bombardıman
Dolar hemen kompartıman
Yoksa haller darmaduman
Durma oku muntazaman, hay de…

Yaşamlar hep fotoroman

Şekilsiz insanların kuklaları
Çiçek buketlerini tutar
Denizin sınırlarının ötesinde
Ruhumu emer durmaksızın
Bahar göğü gibi

Eşrefi mahlûkattır kula en büyük paye
Fıtrat üzere kalmak olmalı asıl gaye
Nefis bizimle gezen ardımızda bir saye
Cehennem azabını tatmak olmaz arkadaş

Ahiret yaşamına sakın zincirler vurma

Evinizin yolunu aradım bulamadım
Sorduğum kişilerden adresin alamadım
Uzağında sadece bir gece kalamadım
Ayrılmamız imkânsız senden ayrılamadım

İçimdeki ırmaklar aşkın ile taşıyor