Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

İnsan kılığına girince şeytan
Verilen kararlar olur hep b.ktan
Nerenize battı söyleyin türban
Eğitim yolunda yavrular kurban

Ağarmış mendil
İçinde karanlıklar
Hıçkırık sesi

Bir de derler ki
Hıçkırık tutanları

Dünyanın aldatmacasına kanan
Ayaklarına değerli taşlar bağlı
Uçurum kenarında beşer
Var olmaya çalışıyor
Başkaldırıp sıyrılamadığı benliğinde

Kırıldı kanadım dönmüyor çarkım
Sokak kedisinden kalmadı farkım
Dağıldı nedensiz ah evim barkım
Bunca hatırayı nasıl da yaktın

İnsanlık dediğin kaybolmuş gitmiş
Büyüğüne saygı tamamen bitmiş
Internet evladı günaha itmiş
Çekmeye çalışsan boşa gidiyor

Merhamet dilenip şefkat beklerken

Şifası olmayan var mı hastalık
Hırs ölümcül zehir göçme zehrinden
Nefs-i mutmainne büyük ustalık
Hırs kibirli bahir biçme bahrinden

Şemsiyeni açmadan önce
öperken yağmur damlası
kibarca yanağını
hissettin mi varlığımı?

Birden eserken etrafında rüzgâr

Sesini kesmeni istemeyeceğim
İstediğin kadar ağla iç çekerek
Unutsan da olur hem sonsuza kadar
Bana artık her yer hoşça kal ülkesi

Sorunlar sırtıma yüklenmiyor artık

Hoş geldin bebek
Kucağım sevgi dolu
Aramızdasın

Gülüşün şiir
Ağlayışın muhabbet

ilkçağı kapatıp ortaçağı başlattı
kavimler göç ederken.
sense nereye gitsem hep yanımda geldin
çünkü daima yüreğimde kaldın
tüm çağlarım boyunca