Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Hayat bu,
Kaybetme ruh ritmini!
Düştüğün yerden kalk, kalk bir daha!
Elinden tutacağım, bak bir daha.
Çiçekler de renk değiştirir
Işığın miktarı arttıkça.

Sonu tükenmeyen rüyadır sevgi
Ruhun açlığını dindiren nağme
Sineye saplanan en güzel ezgi
Gözlerde baharı açan bir düğme

Olunca ne güzel huyda münasip

Ateş parlar sacın altı karadır
Un elenir lezzet yeri buradır
Kim yemedi şimdi kimde sıradır
Ispanaklı getir sacda pişince
Ömre ömür katar ağza değince

Kalbimi kalbinle birleştiren
Lehim kopunca
Gözlerim yas
Kalemim pas tuttu
Boğazımda bir düğüm oluştu

Durmasın ellerin bu kadar ırak
Gözlerin buluşur seninim diye
Gönlünü ömrünce gönlüme bırak
…Gözlerin buluşur seninim diye
…Bakışın doluşur kesinim diye

Benliğini bilim için adamış
Özü aydın olsun, Osman Akçay'ın
Cehaletin ağacını budamış
Sözü aydın olsun, Osman Akçay'ın

Belli ki düşmüyor elinden kalem

İki damla yaş
Hiç ihtiyaç bırakmaz
Uzun sözlere

Dil bağlı iken
Kalbin konuşmasıdır

Ağlamaya başladık birden avaz avaz
Gözyaşları evladın ilk mürüvvetidir
Nefesi alır almaz daha doğar doğmaz

Âşığın gözyaşları gönlün servetidir
Istırap gözyaşları, sevinç gözyaşları

Fotoğrafta gördüğün, zavallı gülen yüzüm
Acı çeker gizlice, sakın ha aldatmasın
Kan ağlıyorum evet, dertliyim iki gözüm
Bunu duymak içini, hüzünle kaplatmasın

Herkesin derdi başka, sınavı farklı farklı

Kıyamazken sana bir an bakmaya
Sebep nedir söyle beni yakmaya
Nereye gideyim derdim dökmeye
İçimi kahırdan dağlama gülüm

Hasretin gönlüme bindikçe bindi