Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Gel! Çekinme gel! Buraya gel!
Gel! Şeytanı çel! Nefsini çel!
Kıyamda kavuşsun iki el!

Gel! Abdestin al! Huşuyla al!
Gel! Şeytanı çal! Nefsini çal!

Söylerken sana
Hislerimi yakala
Kulağın sağır

Avuçlarına
Kalp kırıkları batar

Sarıp sarmalar
Teni pak eder sanma
Sahte dostların

Bir sabun gibi
Ayağını kaydırır

İkram et yer herkes bisküvi lokum
Lokumun içinde ıtır gerekir
İş olsa çağırsan der bunda yokum
Kâmil olmak için hatır gerekir

En ufak şeylerden çıkarıp anlam

Beni terk edince çekildi kanım
Düşünüp seninle binlerce anım
Boğazım sıkışır ağrır her yanım
Ocağım dağıldı yıkıldı han’ım
.....Geri dön ne olur bırakma canım

Müslüman dediğin olursa gafil
Kalır ne yazık ki mahşerde sefil
Öyle bir aymaza kim olur kefil
Eskiyip atılan bir çorap gibi

Dünyada amaçsız boşa gezilmez

Yaşamdan şiirsiz murat alamam
Uyaktan dizeden uzak kalamam
Hicvimde kimseye kara çalamam
Bir öyle bir böyle, gibi gibiyim

Deprem misali
Salladın yüreğimi
Tüm bedenimi

Artçılarınla
Fay hattı çizdin

Omzundan sarkan
Kahverengi saçların
Sanki glayöl

Ortada bekler
Karakterli bir duruş

Sıralar halinde rotasında uçan göçmen kuşlar
Hep uzaklarda mıdır umutlar
Gecenin siyah teninde
Alev gibi kanatlarınız alçalıp yükselmekte
Gözlerimde bulut sizleri seçemiyorum
Mağrur yıldızlar arasında ben de uçmak istiyorum