Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ömrümce bitmedi çektiğim azap
Sevdiğim ne varsa döktüler kezzap
Yağıyor üstüme dört yandan gazap
Bu yüzden saçımda kar olur elbet

Derdimi dinleyip derman olan yok

Sıra gelir elbet sanma ölmek kolay
Bembeyaz kefeni soğuk tene sarış

Arkadan basarken haksız yere kalay
Gülüp eğlenirken daim yapıp alay
Belki de çekerken hep birlikte halay

Kırağı düşmüş çiçekler nem kokar,
Bilirsin.
Dünya bana şuan,
Mavi Marmara gemisini bekleyen,
Duvarları nemli bir mahpushane;
Gazze şeridinde.

İlk gördüğüm an
Tamamen âşık oldum
Olmamalıydım

Verdiğin sözle
Kalbimi esir aldın

Tekrar etsem teklifimi
Kalbim olup atar mısın?
Bozmam deme istifimi
Yarı yolda satar mısın?

Açık olsa işle aram

Karanlığın battaniyesi
Gündüzün üzerini örttüğünde
Ay bahçelerin üzerinde gezinir
İşte o zaman
Yüce dağlar semayı öper dudaklarından
Ve dalgalar, dalgaların yanaklarını okşar

Açan her bir çiçekle, ağaçlarda yel eser
Yeşil dallar içinde, al yanaklar gülümser

Toprağın nemli koynu, besler taze dalını
Toprak bir ana gibi, verir tatlı balını

Kızılcahamam,
Çamlıdere’nin süsü
Er gevenidir

Sarı çiçekler
Mayıs, haziran ayı

Açınca yâr ile felek arayı
Hiçbir şey saramaz kalpte yarayı
Sarınca gönüller zifir karayı
Erkekler de ağlar, yanak ıslanır
Böyle seven bir kalp, kime yaslanır

Kayarken çocuk
Mutluluktan uçuyor
Oltu taşında

Bir huş ağacı
Tek başına bekliyor