Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Eskiden her dağı aşarım derdim
Dünyayı önüme döşerim derdim
Şimdi bir gölgeye şükürler verdim
Elli sekiz yaşın tozu başkadır

I

Yıllar akıp geçti yollar yoruldu
Gönlün deli çayı artık duruldu
Saçın tellerine aklar vuruldu

Yaşam su gibi
Akıp gittiği zaman
Beni terk etme

Muhtacım sana
Su verecek bulunmaz

Zübeyir Can’a ithaf edilmiştir.

Gidilecek yer kalmamış
Nereye gitsen Medyen
Nereye baksan Eyke

Senin sevgine
Karşılık vereceğim
Ömrüm boyunca

Kırıldığımda
Seni affedeceğim

Şükrü Atay üstadıma ithafen;

Yeni bir başlangıç yapmalı insan,
Baharda yüreğinde çiğdemler yeşerterek.
Düşlerinin ardı sıra koşmalı pervasızca.
Ne de olsa her engeli keser hayalin keskin kılıcı.

Gece nöbetine devam
Veysel’in dediği gibi ‘çay var içersen’
Elazığ’dan orcik geldi yersen
Zaman kısıtlamam yok, yalnızım
Sohbet var edersen
Gel hadi, bezelye çiçeği kokulum

Çekim gücü var
Dünyanın merkezinde
Ve gözlerinde

Elma ve ceviz
Yere dikey düşüyor

........Değerli Üstat Ömer Duru'ya ithaf edilmiştir.


I

Sevdalar

Kahvaltıda içerek sadece bir tas çorba
Evden çıktı sırtında yıllanmış meşin kırba
Bazlama ve soğandı azık verilen torba
Üstünde elden kalma her yan yamalı urba
Güneş daha doğmadan yolladı evden zorba