Okudum yine yeniden son kez
Senden gelen satırları
Tümceler öylesine yalın ve sessiz
Düşünceler öylesine kırgın ve bensiz
Ezberime kazımıştım zaten
Bir hikayeydi bizim aşkımız
Sonuna gelinmiş gibi
Sanki bilinmiş gibi
Kimi satırları silinmiş gibi
Bir melodramdı bizim aşkımız
Neydi değişen bende bilmem
Kuruyan gözyaşlarım durmuşa
Akmayan nehirler mi içimden
Gülen gözlerim gülmez olmuşsa
Ben miydim, sen miydin neden
Akşam ufkunda sevinçli o ela gözlerin
Gün batımı meltemi misali ipeksi tenin
Ben sende miyim, sen bende misin?
Benim ellerim miydi senin ellerin?
Bir gül yetişir bahçemde, seni hatırlatır
Bir yağmur damlasında ışıldar gözyaşların
Her meltem esintisinde koklarım kokunu
Ve okşarım ipeksi tenini gölgesinde ağaçların
Yıldızlar sana taç olur bulutsuz gecelerimde
Gece boş gözlerle bana baktı
Ona da ben
Karanlık, kaldırımlara doğru aktı
Karanlık, kaldırımlar ve ben tek beden
Siyahtı artık her yer
Önceleri beyazlarla bezenen
Bir mektup yazdım sana
Dağlanan yüreğimden
Sitem selleri aktı
Yağmurlu gözlerimden
Bir mektup yazdım sana
Bir şiir yazsam
Saklasam avuçlarımda
Kaçıp gitmesin diye
Kimse görmesin diye
İçinde adı geçen Sen
Benimsin diye
Geceyle boyasam da rüyalarımı
Uykularım buna kanmazdı
Göz kapaklarım uykusuzlukta
Gözlerim bir türlü kapanmazdı
Ay ışığına bir perde çeksem
Gecenin peçesi içindeyiz
Erimeyen karanlığın karlı yolunda
Takırdarken adımlarımız sessiz
Ertelemek yok tutkuları sabaha
Bıraktıkça kendimizi gecenin koynuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!