Orhan Tuncay Şiirleri - Şair Orhan Tuncay

1952 Ankara doğumlu (www.orhantuncay.com)
Mühendis olmak isterdim
İşletme okudum
yazar olmaya çalışıyorum

Orhan Tuncay

Suçu yok ki aşkın hiç
Suç benim umutlarımda
Suç senin kuşkularında
Öyle yalnız kalmışız
Bencillik kuytularında

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Üşüyor içim dışım
Elim ayaklarım saçım
Üşüyorum arkadaşım

Benzim bitik soluk
Kaskatı dizlerim donuk

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Geniş zamanlarda sevdim seni
Büyük mekanlarca sevdim
Kainatla bağladım gönül telini
Ruhumu açtım yoluna serdim

Dar zamanlara ittin sen beni

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Hüzünlü bir tren kalkarmış
Uzak istasyonun birinden
Uğurlanan bir uçak süzülürmüş
Günün birinde ağlayan göklerde
Bir otobüs tozu dumana katarmış
Gurbet yollarını aşmak, ulaşmak için.

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Bir tereddüt var
Bir kararsızlık herkeste
Bilmiyor kimse ne zaman nerede
Sadece beyinlerde çöreklenen bir yılan
Ne zaman ne zaman?
Bir kargaşa bir telaş

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Tüm süksesiyle doğar İstanbul güne
Tüm ihtişamıyla sarmalar bizleri
Geçmiş süzülür tarih derinliklerinden
Başlar metropol şafağında İstanbul günleri

Simitçiler simit satar, tablalarda susamı

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Bir zamanlar şu kalbimi ateşinle delmiştin.
Bilir misin seni nasıl ölesiye sevmiştim?
Bilir misin sana nasıl şu gönlümü vermiştim?
Anla beni, iste beni, sev beni demiştim.

Şimdi çok geç sensiz bomboş şu zavallı kalbim.

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Neyler üflenirken inceden
Alemde sesler susar
Devran dönerken niceden
Alınan nefesler susar

Gündüz beklenirken geceden

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Ben sözcükler basan kalpazan
Yazdıklarımın hepsi yalan
Sözlerim uydurmaca
Sen de dinle, sen de oyalan

Atalarım anlattı doğayı eğriltmeyi

Devamını Oku
Orhan Tuncay

Laf lafı açtı
Laf kapıyı açtı
Düşüncecikler ağzımdan kaçtı
Belki etrafa neşe saçtı
Kimilerinin de tadı kaçtı
Bilmem ki şimdi saat kaçtı

Devamını Oku