Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Yaşamın başında sevgi ,
Sonunda sevgi !
Kimse son vedanın ne zaman olacağını
bilemez !
Yaşamak dediğin ;
Hayatı paylaştıklarına "Biraz ilgi !"

"İnsanın mutluluğu ne kadar yere sığar ?" desen,
"İki kolu arasına sığdırdığı ,
bağrına basabildikleri kadar." Derdim .
Anne , Baba , Evlat ,Eş , Kardeş ,
Vefalı Dost - Arkadaş ,
Sarman , karabaş birkaç çiçek , bir kuş ,

Bana kıymetli miyim diye soruyorsun .
Ömründen geri kalan zamanı yaşarken
Ben her yerde seninle birlikte oldum.
Seni yıllar önce fark ettiğimde henüz çocuktum .
Başını eğdirmedim .
Başım ağrısa senden bilmedim .

Bir kızımız olduğunda,
adını İzmir' koyalım .
Saçlarına papatyalar takalım .
Gözlerinin derin anlamlar taşısın .
Baktığında iyi insan olduğu anlaşılsın .
Saçlarını hiç kesmeyelim

Yüzünü güneşe dönmüş ,
İçini sevgiyle doldurmuş ,
Yere sağlam tutunmuşsan ;
Umudunu asla kaybetme ..

Komşuluk ruhu olmayan ,
beton binalara hapsolduk !
Ekmeğimin arasına ,
salça sürer misin "Havva teyze !"
"Kapına çocukluğum geldi !"

Çorak topraklar gibi kırışmış yüzüyle
Zeytin ağacı konuşabilseydi şöyle derdi:
"Hey, balta ve kazmayla karşımda duran insan ;
Nereden geliyorsun? kimsin?
Benim vatanım Anadolu!
Atalarınız bu topraklara ayak basmadan çok önce,

Garip oldu bu gidiş gelişler
Kulağıma uzak ,
Gözlerime kör ,
Yüreğime yabancı olmuşsun ...

Sana sevmek dediğin nedir ki ?

Değer verdiğimiz şeylerin bozulmaya başladığını fark ettiğimizde,
Bir denge aramaya başlıyoruz .
Sorunları hep gönlümüze göre çözmeye çalışıyoruz ...
İnandıklarımızı korumak iyidir ancak ;
Aynı zamanda biraz kendimizi de sorgulamayı gerektiriyor .
Bu kısım buraya kadar bizi ilgilendiriyor !

Bu dünyanın yalnızca kendi çıkarları için yaratıldığına inananlardan daha kötü niyetli insan yoktur .
Bu kişiler, kendilerinden farklı fikirlere saygı göstermezler,
Bunun yerine güçlerine ve zenginliklerine güvenirler.
Hayvanların bitkilerin yaşam hakkını ve başkalarının varlığını hiçe sayarak yaşarlar.
Var mıdır böyleleri ? "Vallahi vardır !"