Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Hadi git ...
Huzuru örten kara bulutlar geçti .
Uykularımızı bölen kabuslar bitti .
Sızlayan göğsümüzün acısı dindi .
Yerine varmayan sözler kalktı .

Aşk sözlerle değil
Ruhun nasibi ile gelir !
Yürekler kar gibi eriyip ,
Gözlerinden bakmaya
Göz yaşı olup ,
Yanaklarından yuvarlanıp

Özel ilişkileri korumada
Kadınlar, mezar kadar sessiz ,
Erkekler , lunaparktaki çocuklar gibi gürültücü oluyorlar ;
Ondandır "ismi çıkmış dokuza, inmez sekize!"

Seninle karşılaştığımda
Heyecanlanıyor musun diye bana soruyorsun ...
Niye heyecanlanayım ki ?
Hiç heyecanlanmıyorum ..

Dürüst ol .
Gerçekçi ol .
Adaletli ol .
Hiçbir şey kaybetmezsin .
Aksine şeref kazanırsın .
Kimse görmüyor sanma !

Bizimle başladı ,
Aşkın masumluğu .
Sol yanım ,
Sensizliğin suskunu.
Vurgun yedi gönlüm ,
Senin hasretinden ...

Var benimde pişmanlıklarım ,
Olmaz olur mu ?..
Hoş tutulmak isteyenler ,
Bir kıyısından tutulmak isteyenler ,
Şartsız her şeye evet denmesini isteyenler ,
Birde insana hasret kimsesizler !

Zemin sağlam değil diyorsun !
Bir şey olmaz diyorlar.
Düşeceğinizi söylediğinizde, "Düşmeyiz" diyorlar .
Düştüğünüzde ;
Öfkeniz, sizi düşürenlerden çok kendinize yöneliyor.
Çünkü bilerek teslim oluyorsunuz !

Büyük ya da küçük,
Ağır ya da hafif;
Her insanın taşıması gereken bir yükü vardır !
Dışarıdan görünen gülüşlerin ardında,
Kaç fırtınanın koptuğunu

Gelecek kaygısı, insana hayatının tiyatrosunu oynatır;
Zamanı zoraki izleyicisi yapar !

İkiyüzlülük her zaman kötü niyetten doğmaz;
Bazen içindeki enkazı dışarıdan gizlemeye yarar.