Kendimden fırsat bulup bir başka insan ile,
Kavgam yoktur ezelden yaratılmış cân ile.
Baktım kör şeytan gelmiş varsın nefsim de gelsin,
Nefsimin hasmı benim harpteyim şeytan ile …
Bin hevesle düştüğüm bu zifiri zindanda,
Yedi başlı ejderha kükrese ne çıkar ki?
Aşka diyet saydığım kahır dolu sofranda,
Zebaniler başımda beklese ne çıkar ki?
Sensiz geçen her anı yaşanmamış saymışken,
Duman altı sarhoş olmuş gibiyim,
Rahmet misin-zahmet misin! sen nesin?
Harman iken bir busene tabiyim,
Ehli keyif meyhaneyi neylesin …
Bakışlarım cemalinde gezerken,
Dümeni-dizgini namert elinde!
Yiğitsen bu çarkı döndür tersine.
Bu yanlış alemin, yanlış yerinde,
Şamar oğlanına döndük bu sene,
Yine başa geldik, yandık desene...
Hani zor günlerde elini tutan,
Senin için zehri bal diye yutan.
Sayende bu günü, dünü unutan,
Bir dostu yıktın ya, aşk olsun sana …!
İzaha çalıştım anlayamadın,
Bunaldım ey Allah’ım hiç bir çıkar yol yok mu?
Mecalim yetmez oldu kalleşin hilesine.
Bir lahza nefes alsam bir şükür desem çok mu?
Dur zalım yeter desen feleğin sillesine …
Umut kestim makamdan nerde hakça adalet?
Bu ne güzel muhabbettir azizim!
Mihman olan tüm canlara merhaba.
Sofra bizim, lokma bizim, söz bizim,
Kıymetini bilenlere merhaba...
Şâd olmadan sohbetimiz bitmesin!
Salya-sümük azdın yine,
Havarinin şarlatanı!
Açık söyle kaşıntın ne?
Eski tanır yılanları,
Bu vatanın aslanları...
Bir zamanlar dolu-dizgin koşarken,
Şimdi kışın baş olduğu yerdeyim.
Kendimce bir garip hayat yaşarken,
Pek zamansız çöktüm kaldım neyleyim...
Yakam sökük, boynum bükük neyleyim!
Bu gönül bu aşka düştü-düşeli,
Dert nedir bilmezdim senden evveli.
Kapıldım bir kere insanlık hali!
Can deyip sinene sarsan n'olurdu?
Hani nerde benim canan dediğim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!