”Gitmek istiyorum,
hiçbir şey olmayacak üzerimde” der şair.
Bende ,soğuk dalgalara uzanmak,
mavi gökyüzüne bakmak,
ince kumlara ayak izlerimi bırakmak istiyorum.
Aşkımı istiyorum bir güzel,
Gecenin paslı sayfaları kurumuş, ateşini öğütüyor toprağın ıssız kalmış kalbine, satırlar dolusu gözyaşı ıslaklığı birikiyor, suskunluğun saklı kalmış düşlerine…Boş defterlerin yazdığı, kurmaca dudak büken hayallerin ihanetiyiz biz. Mavi bir sığınağın huzurunda büyülenmiş, tüm gerçekliğini gri tonuna adamış ,boşlukla doluluk arasında kalmışlığın sustuğu yerdeyiz….
Mavisi yeşile çalmış çimlere karışıyor papatyaların kokusu. Bu aralar böyle betimliyorum artık, aşkın doğa ile kavuşma anlarını…Hafif ağlamaklı ama içimde bir sevinç saklı.Parmak uçlarım kanarcasına, göz bebeklerimden aynalara yansıyan gülleri toplamak istiyorum.Toprağa karışıyor damarlarım,savunamıyorum duygularımı artık.Her ne olduysa, her şey ama her şey güneşin gülüşünde iz bırakacaktı.
Dudaklarım,
bükülüyor sabahın gecesine meydan okuduğu vakitte,
İrkilerek uyandığım kör karanlığımdan,
deniz kokusuyla çıkıyorum bir nebze,
bir pardösü alıp çıkıyorum sabaha yine ,
oturuyorum taşlı yosunlara dokunup,
Taze bahar kokusu yaklaşıyor
İşaret ediyor sözcükler,
Mis gibi değil mi ?
Avanosun çiçekleri de hazır açmışken
Edip abiyi de anmayalım mı?
Denizi burnunda Kaş'ın yine
Sesleri dalgaların ,
rüzgarın uğultusuyla,
yaprakların gücüyle,
çimenlerin sarısıyla,
en derin yüreğimle,
seviyorum bu hayatı,
Ömrüm çok kısa kalmış.
Sözcüklerim sensizliği nasıl anlatır,
dalgalar yüzüne nasıl vurur, bilmiyorum.
İnanamıyorum…
Sonum olacak kelimeleri arıyorum belli ki.
Dalgalara sığınıyorum,
En çok o son bakışın dudak büken acısı koyar aşka.. Adı da hoşçakaldır, ne masumanedir ne de gülümsetir o hain kelime insanı… En çok ne ağlatır insanı bilirsin… Son söz ve belki de o son dokunuş ve sarılma… Yürek burkar ayrılık cümleleri..Nefesini ondan aldığını hatırlarsın, hatırladıkça kanayan yaranı da alırsın göz yaşlarının arasına. Sonra güldüğünde dudak kenarında beliren çizgileri saklamaya başlarsın. Yüreğinin dayanamadığı anda, o boş sandalyeye bakıp sessizliğin sesine, o gecenin sabahına, ömrünün son yolculuğuna doğru içten içten dokunur ve yokluğuna kadar ağlarsın…
Kabuğuna tutundum acının,
iz bırakacağını bile bile,
demir halkalarla bileyliyorum yüreğimi,
özlemin içinde, gecenin son deminde,
karanlığın köşesinde,
ölülere yol gösteriyorum,
Gümüş rengi gözyaşlarının tüm uğultusunu damarlarımda sakladım, ateşe verdim dumanı , bulutlar istediğim renge boyandı aslında, gece asla kararmadı yüreğimde ve hala senin yokluğunun katili var içimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!