Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Kanatları kuşa
Dalları ağaca
Umudu insana yük olmamalı

Ayakları insanın, ağır gelirse yola
Gitmeden kendine geliyor olmalı

Küllerinden köz, közünden töz olarak yeniden yeniden küllerinden doğan Türk oğlu Türk'üm.
Bu kaçıncı küllerinden yeniden doğuşun tufanı saymaya ömrü yeten oldu mu?
İnsanlığı yeniden farkındalık ile uyandıran adam oğlu özüm.
Tinini niyetine uygun kinini dine bulayıp Türk'ün ekmeğini yiyip kursağında ki nimete ihanet ederek Anadolu'ya düşmanlık edenleredir sözüm.

▪️Önder Karaçay ▪️

Ömrü biten eski istemediği halde üzerine kapanan kapıdan geriye dönerek hak ettikleri cehenneme gitmek zorunda kalırken, gelecek yeni yaşam düzeni kapıdan içeri girmek için kimseden davet beklemiyor. Kimileri için adımlarını atması adına kapılar açılıyor, kimilerinin üzerine tüm kapılar kapanıyor. Küllerinden yeniden doğanlara karşı, kendi ateşinde birileri kül oluyor. Hazırlığı olan ile olmayan birlikte bir anda bir yol ayrımı ile karşı karşıya kaldılar. Kötülüğe güvenen her insan için güvendiği dağlara kar yağdı hissi yaşatacak. Karanlık tarafta birbirini sırtından vuran vurana satışlar başladı bile. Uyanış adına hazırlığı tam olanlar küllerinden doğmak için çoktan hazır bir şekilde sabır ve azim donanımı ile bekliyorlar. Yeryüzünde devri kapanan barbarlığın kötülük düzeninin devam etmesini istemeyen insanların iyilik adına hüküm sürdüğü dünya düzeni Anadolu çıkışlı devrimlerle yeniden kurulacak.

▪️Önder Karaçay ▪️

Bu koşukta ki tüm satırlar üzerine alınanların üzerine yapışacak ve öyle kalacak.

Eninde sonunda yapışacak ve öyle de kalacak. Fanatik telaşlardan bunu anlamak mümkün.

Bu sebeple kimse üzerine alınmayacak kime söylendiği bir süre daha ortada kalacak.

İnsanları görünmez olana taptırmak ilk uyuşturucuydu.

Oysa yaşamın yaratan enerjisi kör edilenlerin içindeydi.

Kör edenlerin amacı bu gücü ele geçirerek dünyada sömürü düzeni kurmaktı.

Bu sebeple yeryüzünde tüm kutsallık yıkıldı ve yok edildi.

Çağ değişti aydınlık yeni milat oldu.

Her us sahibi insan yaratıcı bir hiçtir.

Negatif ve pozitif nefis savaşının meydan muharebesidir insan.

Kendi pis nefsini savunmak için bir it bağlar her kötü nefis bir yerlere, köşeyi döner köşe döndüren yerlere iyiliği korkutsun esir alsın diye. Uşak ve uzak bir görüntüdür bıkmadan o seyrettiğiniz. Köşeleri tutmuş holding itleri çok iyi ısırır. Her ısırıldığı için canı yanan bunu iyi bilir.

Son vurucu sözü şu şekilde bağlar o devrim yüreği;

Yeryüzünde çoğunluk madde güç peşinde köşeyi dönmek istiyor.

Karanlık çağın kapanması için en geçerli sebep buydu.

Çünkü herkese yetecek kadar köşe yoktu. Her insanı bunun peşine takarak sömürge etmek ahlaksız bir tutumdu.

Gerçek anlamı toprak altında tüneller kazarak yaşayan memeli bir hayvan.
Her hayvanı yaşama aktaran iki ayaklı köstebekler var birde.
İki ayaklı insan görünümlü köstebeklerin anlamı ise şöyle;
✓ Bir kurumun, devletin veya örgütün içine genel yararı yok etmek için sızmış kolektif kötülüğün yararına çalışan casus, muhbir, fitne ve bozgunculuk yapanlara denilmektedir.
Daha düne kadar köstebek diye suçlananları suçlayanlar bugün yeniden aklamak için görev üstlenince köstebeklerin ne olduğunu anlamak ve yazmak ihtiyacı doğdu.
Her örgütlü kötülüğün içine yerleştirilen köstebeklerin varlığından haberdar olmayan bir toplum tuzağın birinden kurtuldum derken diğerine düşer. Bugüne kadar yaşanan budur. Bundan sonra bir tuzağa düşülmek istenmiyor ise sermayenin, siyasetin ve medyanın gizli örgütler ile bağlantılı köstebekleri kullandığını yeni dizaynın buna göre yapıldığını bilmek yeterlidir.

Koşuğun özneleri satırlar arasında.
Tek olmadığı için özne yüklem de yaygın bir yanıt içeriyor.
Size ne kadar yakın, ne kadar uzak olduğumu ölçemiyorum
Aramızda ki mesafeyi samimiyetsiz tutumlarınız arayı açarak büyütüyor
Kendinizi yalnızlığa ittiğinizin hor ve tepeden bakan görüş körlüğü içinde olduğunuzu göremiyorsunuz
Kinini gönlünüzü kapatmış, bir gönlünüz olduğu da şüpheli.