On bes Şiiri - Anıl Arslan

Sonra on beşinde yokum
Tümden alakanın ne olduğunu kaybediyorum
Oysa o ara dünya nasıl düzülür onu anlatıyorlar
Bir bok biliyor gibi
O geliyor ve benle boy ölçüşüyor
Uzunlukta benden küçük olduğuna şaşkın
Çünkü emin; biliyor, her boyutta benden büyük
O koridora çıktığında, tüm tanrılar hayal alemlerine geri kaçıyor
Kısa bir süre
O gidince bok var gibi geri geliyorlar
Sanki, bulundukları yerde bir hakimiyetleri varmış gibi
Yok
Sonsuz bile değiller ki sınır bilsinler
Bilmiyorlar, adam bir kere düştü mü
Birilerinin üzerine basmadan yükselemiyor.