Şiir çöpe gitti
Sözler parıldayabilirdi, istinad edilebilseydi bir sıkıntiya
Bir kahramanlık yada bir aşka
Da kimi kandırıyoruz ha?
Kurgudan evvelki mahalle açık değil imara.
Kimse de kafa atamaz gelişine bir kurşuna!
Yaşamak istidadı şaka değil:
Fakat yanlış olmasın! Yalnız boşu boşuna!
Hem bakarsan herkesin manalı işler yaptığı bir hayat biraz biraz sıkıcı da!
Merak etme! Daima,
Manasızın olacağım senin:
Sen daha hadiseyi kavrayamadan siktir olup gitmiş!
Elinde bir takım bir şeyleri değiştirebileceği hayalleri birikip, ekseri ucuzlaşmış ve gülünç halde.
Cümleler uzuyorsa, bil ki manasızlık haddini aramaya çıkmış:
Bulabildiği görülmüş değil.
Sıkıntı diyordum ya, ha:
En kolayı o; nereye boşalttım, şaşırmazsın da.
Kafa da tutulmaz boşuna yaşamak istidadı olan adama.
Yensen zevksiz. yenilsen: gafil, hazırlanıp tekrar saldırmana.
Sen yine de hazırlan aman ha!
Yenilmenin yakışıksızlığını sokma damına, odana.
Sen de ol! hayatın kazanmak üzerine kurulduğundan bir haber aptallara, bela.
Bir dilin yüksek standartlarıyla söv bir ahmağa.
Bir aklın erebildiği en yüksek düşüncelerle yat salağa.
İşimize böyle geldi ve amasız, fakatsiz böyle dönecek dünya.
Anıl Arslan
Kayıt Tarihi : 27.09.2026 03:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Geçiyor..
Emine sevgilim,
Alakana teşekkür ederim!
TÜM YORUMLAR (2)