Ömürlük Yazım Şiiri - Sami Özay

Söyleyemem kimseye, dilde kilitli adın,
Sen benim bu ömrümde en saklı hatıramdın.
Bir mevsimlik değilmiş bağrımdaki bu yangın,
Yıllar geçti üstünden, sönmedi o ilk yangın.

Ne bir sitem büyüttüm ne ah ettim ardından,
Geçmedim bir gün bile o masum sevdandan.
"Kader" dedim, sustum da mühür vurdum dilime,
Kıyamadım adını vermeye el diline...

Bir sır gibi taşıdım göğsümün sol yanında,
Gizli akar gözyaşım gece yarılarında.
Eller bilmez ne için sızlar benim sol yanım,
Sende kaldı bir ömür o en çocuk zamanım.

Toprak olsam, tozuma karışsa bir gün tozun,
Gül yüzün son kez doğsun şu kararan yazıma.
Helal olsun bu çile, helal olsun bu sızı,
Sen idin bu ömrümün en güzel, tek yazısı...