Ömür ağacımdan
Yine koptu yaprak.
Döküle döküle
Elbet son bulacak.
Çağırıyor,gör,bak.
Ölüm,kara toprak.
Gitmesen hiç olmaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ömür ağacımızdan yapraklar teker teker dökülüyor,
Zaman hızla bir sel gibi akıp, yere seriyordu
Bir ömür ağacımızı..
Bana ilham verdiğiniz için teşekkürler hocam okul ortamında ancak bu kadar oluyor :(
Çok başarılı olmuş Hocam
yüreğinizin coşkulu anlatımını ve duygulu sesini ve sizi canı gönülden kutluyor başarılarınızın devamını diliyorum
harika dize bunlar...tebrik ederim Yaşar Bey...başarılarınız daim olsun...saygılarımla
Hayat yolunda ben
Derken vakit erken.
Ümit peşinde ben
Durmadan koşarken.
Şimdi ümitlerim
Batar diken diken. -------Hocam kutlarım duygulu şiiriniz güzel . saygılar sunarım .
Ömür ağacımdan
Yine koptu yaprak.
Döküle döküle
Elbet son bulacak.
_________ Yürek sesiniz ve ona eşlik eden kaleminiz daim olsun +10 Kutlarım... Saygılar
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta