Ömrün Hesabı Şiiri - Mustafa Elbir

Sonunda oturup bir hesap yaptım,
Böldüm, çarptım, çıkardım yılları.
Kârım neydi şu fani dünyadan,
Zararım hangi defterde yazılıydı?

Aldıklarımı koydum bir kenara:
Birkaç tatlı söz, birazcık huzur.
Verdiklerimi koydum karşı tarafa:
Gençliğim, sağlığım, uykusuz gecelerim.

Hesap tutmadı bir türlü,
Zarar hep benim hanemde çıktı.
Ömrün hesabı kalemle yapılmıyormuş,
Yürekteki eksilmeyle ölçülüyormuş.

Şimdi kapattım defterleri,
Kime ne borcum varsa ödedim.
Alacaklarımı da helal ettim gitti,
Ömrün hesabını kadere bıraktım.

Ne bir alacak ararım ne bir helallik,
Bıraktım geride sahte dengeleri.
Bize kalan sadece koyu bir yalnızlık,
Çoktan unuttum o eski günleri.

Ne kimseye ödeyecek borcum var artık,
Ne de kimseden sorulacak bir hesabım.
Kendi içimde tükettiğim bu ömrün,
Ağır yükünü tek başıma taşırım.