Geçer bu yorgun hayat, seninle ya da sensiz,
Hangi aşkın izi var, silinmez hiç de sensiz?
Herkes kendi yolunda, bir tek ben kaldım sensiz,
Bu sevda bana yük, kalbimde taşınan sensin.
Bu ne bitmez azaptır ne kaderdir ey ömrüm!
Bende bitmeyen bir deniz gibisin ey ömrüm...
Feryadım arşa varır, bir sen duymadın ömrüm,
Vazgeç dediler ama mümkün değil ey ömrüm.
İsterim kışlar bende, bahar sende hep olsun,
Kaybolmuş mevsim içinde beni sevdan bulsun.
Aşkla yanan gönlüm sen ince uzun bir yolsun,
Etme zulüm artık sende benim gibi kulsun.
Bu ne bitmez azaptır ne kaderdir ey ömrüm!
Bende bitmeyen bir deniz gibisin ey ömrüm...
Feryadım arşa varır, bir sen duymadın ömrüm,
Vazgeç dediler ama mümkün değil ey ömrüm.
Ben mahkûmum bir aşkın yalnızlığında suskun,
Döndü hazan, hicrana, yıkıldım bense yorgun.
Yakar aşk bin pare, kalbimde acılar olgun,
Gözlerim sana hasret, gelmezsin, yollar durgun.
2021
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 5.08.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!