Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Gurbeti tattın hocam, yokluğu ezberledin,
Her düşüşten doğrulup hayata yön verdin.
Yaşadığın her çile sana insanı öğretti,
Sevmeyi, dinlemeyi kendine dert edindin.

SESSİZ KAHRAMANLAR

İnsanlığın Adsız Yıldızları

Bir şehir uyanır, bilmez adını,
Görmez, duymaz ama taşır yükünü.

Bir güzel kız sevdim henüz 18 yaşında
İlk defa gördüm onu çeşme başında
Bakracını doldurmuş sudan gidiyor
Sırmalı saçları inmiş ta omuz başında

Senden başkasının bur da hiç gözüm görmüyor

Sevgili Günlük,
O benim küçük dünyamın büyük gökyüzü gibiydi,
Ve en parlak yıldızım onun gözleriydi...
Yönümü kaybettikçe baktığım,
Işığıyla aydınlandığım...

SEVGİLİ PEYGAMBERİM (S.A.S.)

Seni anlatmaya yetmez ne kelâm, ne de söz,
Adınla başlar aşkım, her harfiyle bir niyaz.
Sen ki bir rahmet oldun, âleme nurdan iz,
Canım sana fedâdır, sevgili peygamberim.

SEVGİSİZ OLMAZ

Sevgi bir ummandır, deryalar gibi,
Doldurur gönülleri baharlar gibi,
Gözlerde parlayan yıldızlar gibi,
Gökyüzü bulutsuz, sevgisiz olmaz.

Senin sevgin var ya beni bitirdi
Rüyalarımı bile benden alıp götürdü
Hatıralarımız vardı maziye katıldı
Ne olurdu bir kez olsun sevseydin beni
Dünyan mı batardı dönseydin geri

Gerede’nin bağrından çıkan bir ses,
Kültür elçisi, gezgin, bilge bir nefes.
Sanatını işler her bir esere,
Marangoz elleriyle ruh katar her yere.

Ahşaba işler hikâyeler, anılar,

Şifa Duası…

Ey derdi veren, dermanı sunan,
Gönülleri huzurla saran, kuran,
Şifâya muhtaç yüreklere ışık,
Dualarımız sana, yüce Mevlâ’m, açık.

Şiirsiz Olmaz

Şiirsiz millet, neyle var olur?
Türküsüz gönül, nasıl yar olur?
Destansız tarih, sessiz çığlıktır,
Masalsız çocuk, yarım aşıktır.