MAHALLE BAKKALI
(Çocukluğumun Kokusu)
Kapı gıcırdadı, içeri girdim,
Çocuk oldum, yıllarımı devşirdim.
Mis gibi bir bisküvi kokusuyla,
Mahrumi sözün mert, gönlün açık ol
Hak yolunu seç ki kalbin hep ak ol
Yiğit ol, eğilme, sözün sağlam ol
Zulme karşı dimdik duranlardan ol
Nefsini terbiye et, kötüden kaç
MAHSUN KALAN
Gitti onlar, güle oynaya, gönül dolu sevince,
Torun kokusu saracak şimdi, dede ile ninece.
Ben kaldım bu sessiz evde, dört duvar arası,
Nefesim daralır oldu, sustu gönlümün yarası.
Maneviyatın Yitimi
Nedir bu gidişat, nereye varır bu yol,
Günah denizinde boğulmuş her rol.
Maneviyat yok olmuş, gönüller sağır,
Biz, özümüzden kopmuş, yanlışta ısrar.
Masalın Yaşı Yoktur
(11’li hece ölçüsüyle)
Bir zamanlar bir ses vardı,
Soba yanar, gönül dardı.
Ninem söyler, dünya dinler,
“Masal, insanın kalbinde çocukluğu yeniden yeşerten bir nefestir.”
Masallar… Bir zamanlar ninemizin sesiyle içimizi ısıtan, soba başında gönlümüze işleyen, hayal kapılarını aralayan o büyülü hikâyeler…
Kimi zaman bir padişahın adaletsizliğini, kimi zaman bir yoksulun sabrını anlatırdı.
Fakat aslında masallar, sadece çocuklar için değildi; büyüklere de bir şeyler anlatırdı.
Bir sınıfın ortasında başlar ders, gözler onda,
Matematiğin dilinde, hayatın anlamını yazar,
Formüllerle örer öğrencilerine bir dünya,
Ama en çok adaleti, vicdanı, doğruluğu anlatır Halil Hoca.
Şiirle yoğrulmuş bir gönlü var, derin, engin,
Geçmişten uzanan ince bir izsin,
Mavi çaydanlık hiç eksik olmasın.
Dost gönüllerinde açan bir gülsün,
Mavi çaydanlık hiç eksik olmasın.
Kaynar yüreğinde çayın demiyle,
Eğitim yolunda hep bir adım önde,
Yüreği sevgi dolu, elleri emekte.
Kızımın başarısında büyük emeklerin,
Oğlumla ilginde hissediliyor izlerin.
Çalışkansın, özverilisin, bir ışık gibi,
Mehmet Ağbi’nin Bağcıkları
Sabah işe gelirken bağcıklar açık,
Nerdeyse düşecek, adımlar sakınık.
Genç gibi durur, yakışıklı, asil,
Ama belli ki beden "emekli ol" der, sanki gizli bir dil.
-
Ay Işığı
Tüm Yorumlarelinize yüreğinize kaleminize sağlık.