Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Hüseyindir başkanımızın adı
Zatında esasen çok sabırlı
Mutluluğumuzdur muradı
Herşeye rağmen acısı içinde saklı

Çok naziktir, hemde zarif,

Bolu'da dağlara çökmüştü duman,
Dörtdivan bağrında uyandı ferman,
Mazlumun ahıyla tutuştu zaman,
Zalime baş eğmez Köroğlu derler.

Bu gece havalar çok ayaz
Kar yağmış her taraf bembeyaz
Kör olası kötü kaderim yüzünden
Yine geldi ilkbahar yaz

Nereye gitsem kötü talihim peşimden koşar

Başkalarının baharını çalanın, gönlünde açmaz çiçek,
Hakkı gasp edenin yoluna dökülmez sevinçten tek bir kelek.
Gölge düşürenin üstüne doğmaz sabahın aydınlığı,
Kötü niyetle varılmaz, hiçbir hayırlı murada, asla ve daima.

Emeği çalanın sofrasına düşmez bir lokma bereket,

Kötülüklerin Pençesinde

Nedir bu halimiz, yoldan çıktık biz,
Maneviyatı terk ettik, bozulduk, hissiz.
Hani bir zamanlar akılla, imanla,
Zaferler kazandık, atalarla yan yana.

Tertemiz havası mis gibi kokar
Horozları sabahları erkenden öter
Her evin bacası durmadan tüter
Güzel olur köy yerinin havası

Kırları yemyeşil otlarla doluyor

Köylü çocuğuyum köyde yaşarım
Gülmeyi unutup ağlarsam coşarım
Köylü kızı güzel olduğu için seçerim
Dönde bir yol geri bak köylü güzeli

Gündüzleri gidersin bağa bahçeye

KÖY SOFRASI

(Taşlama, 11’li hece ölçüsü)

Sanki bir saraydır köyün odası,
Baş köşeye çöker ağalar, beyler.

KÖYÜM, BAYRAK VE EZAN

Tepede dalgalanır al bayrak, gururla,
Ezan yankılanır dağlarda, huzurla.
Rüzgâr vurdukça dalga dalga yükselir,
Her nefeste Türk yurdu dillenir.

KÖYÜM ISSIZ VE MAHZUN KALMIŞ…

Ata ocağımda tütmez oldu duman,
Evler yıkık, sokaklarda derin bir figan.
Göç etmiş insanlar, yuvalar bomboş,
Köyümde bir hüzün, bir kimsesizlik coşmuş.