16.06.1983 - Trabzon
Tohum iken sessiz sedasız biryerlerde varlık göstermek
Sonra pamuk gibi elleriyle kayalara ve taşlara ve toprağa kafa tutmak
Kendini her damla yağmurda yineleyip benlik sahibi olmak
Henüz yeryüzüne erişemeden vücut olup gökyüzüyle bütünleşmek
Kırağı düşmüş toprağında yeni güne gülümseyerek 'merhaba' demek
Boy verirken cümle varlığa nice öpülesi ellerle aslolanı sormak
Taşlanmak, bol meyve verdikçe soy sop kim varsa
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta